این کاسه‌ گری که کاسه‌ سرها کرد/در کاسه‌ گری صنعت خود پیدا کرد/بر خوان وجود ما نگون کاسه‌ نهاد/وان کاسه‌ سر نگون پر از سودا کرد (حکیم عمر خیام)

تکنولوژی طرز نگریستن و نوع چارچوب بندی افکار است.

زندگی‌ به امواج دریا میماند،چیزی به ساحل میبرد و چیزی را میشوید اما چون به سرکشی افتاد با خود انبوه ماسه‌ها را به دریا خواهد برد اما تواند او که تخته پاره‌ای را نیز به ساحل آرد؟ تا کسی‌ بام خانه ش را بدان بپوشاند

مارتین هایدگر می‌گوید:سکنی گزیدن با مفاهیم کیفی‌ آن از شروط مقدماتی انسان بودن است هنگامی که به واسطهٔ‌ مکان هویت می‌یابیم خود را پیشکش طریقی از هستی‌ در جهان می‌کنیم.مناظرهٔ کلامی بین عزیمت و بازگشت،بین مسیر و هدف ،عصاره و گوهر آن"فضا ایت" وجودی است که به واسطه یه معماری در قالب اثر میاید.

معماری هنر زمین است هنری که درک بشر را از زمین بیان می‌کند.

طراحی محیط (منظر) در بر گیرنده ی ترس و امید‌های ماست.

معماری نوعی خیال پردازی یا چیزی بین فضاهای اتفاقی‌ و فضاهای محور یافته است ستونهای گوتیک از نظر ادبی‌ درختانی بودند که سنگ شده بودند.

سکوت یک معمار همانند سکوت یک زندانی پشت میله‌های زندان میماند که همه چیز را میداند ولی‌ هیچ چیز را نمیپذیرد.

همه چیز فرو می‌ریزد تا دوباره ساخته شود چه روزگارنیست! حتا آنچه دوباره باید ساخت پیشتر فرو ریخته است.

در نگاه کسی‌ که پرواز را درک نمیکند هر چه بیشتر اوج بگیری کوچکتر میشوی.

زندگی‌ آنچه زیسته ایم نیست بلکه چیزی است که به یاد می‌آوریم تا روایتش کنیم.(گابریل گارسیا مارکز)

اگر تمام شب را برای از دست دادن خورشید اشک بریزی لذت دیدن ستاره‌ها را هم از دست میدهی‌! شکسپیر